تبليغاتX
ال طه
ال طه
یاصاحب العصر والزمان
پنجشنبه 1387/07/04
سخنی ازامام خمینی ...
 

امام خميني (رضوان الله تعالي عليه) مي فرمايند :

 


شيخ ما، جناب عارف بالله، شيخ محمد علي شاه آبادي - أدام الله ظله علي رؤوس مريديه - مي فرمود : ((محبت زياد به دنيا سبب آن شود كه در وقت خروج از دنيا كه انسان ديد به عيان كه حق تعالي و ملائكه و سدنه او، محبوب او را از او مي گيرند، و او را از محبوبش جدا كنند، بالجبلة و الفطرة غضبناك به آنها شود، و با عداوت حق تعالي و ملائكه مقدسه او از دنيا بيرون رود٠))


شرح حديث جنود عقل و جهل / مقصد ششم / فصل سوم / در بيان مراتب رضا است

دوستان نظر یادتون نره

چهارشنبه 1387/07/03
روایت ...

عن أبي بصير (رضوان الله تعالي عليه) عن أبي عبدالله (عليه السلام) قال:


من قرأ سوره العنكبوت و الروم في شهر رمضان في ليلة ثلاث و

عشرين فهو و الله يا أبا محمد من أهل الجنة لا أستثني فيه أبدا و لا أخاف

 أن يكتب الله علي في يميني إثما و إن لهاتين السورتين من الله مكانا
ترجمه:


امام صادق (عليه السلام) به أبا بصير (رضوان الله تعالي عليه) مي فرمايند:


هر كس دو سوره العنكبوت و الروم را در ماه رمضان شب بيست و

 سوم بخواند به خدا سوگند اي ابا محمد آن شخص از أهل بهشت

است، و من هيچكس را از اين مسئله استثناء نمي كنم، و نمي ترسم

كه خداوند در اين سوگند قاطع من گناهي بر من بنويسد، و مسلما اين

 دو سوره در پيشگاه خدا بسيار ارج دارد٠

  تهذيب الأحكام ج : ٣ ص : ١٠١

دوستان نظر یادتون نره

دوشنبه 1387/07/01
روایت ...

امام على (ع):

 ـ بعد ما ضربه ابن ملجم ـ :

و الله  ما فجأني من الموت وارد كرهته، و لا طالع أنكرته، و ما كنت إلا كقارب ورد، و طالب وجد.


ترجمه :


 به خدا سوگند، نه وارد شونده اى از سوى مرﮒ ناگهانى بر من وارد شد كه آن را ناخوش داشته باشم و نه آينده اى كه آن را نشناخته (نخواسته) باشم و [در علاقه مندى به مرﮒ ]نيستم، مگر همچون جوياى آبى كه به آب رسد و همانند جوينده اى كه [مطلوب خود را ]دريابد.


ميزان الحكمه 6: 9929/63
Www.Hadith.net/Mobile

دوشنبه 1387/07/01
روایت ...

تنبيه الخواطر: سأل معاوية ضرار بن ضمرة الشَيبانيَ عن أمير المؤمنين (ع) فقال:

 أشهد لقد رأيته في بعض مواقفه و قد أرخى الليل سدوله و هو قائم في محرابه قابض على لحيته يتململ تململ السَليم و يبكي بكاء الحزين و يقول: يا دنيا يا دنيا، إليك عني، أبي تعرَضت ؟! أم إليَ تشوَقت ؟! لا حان حينك، هيهات، غرِي غيري، لا حاجة لي فيك، قد طلَقتك ثلاثا لا رجعة فيها، فعيشك قصير، و خطرك يسير، و أملك حقير، آه من قلَة الزاد، و طول الطريق، و بعد السَفر، و عظيم المورد (1) !


ترجمه :
 معاويه از ضرار بن ضمره شيبانى درباره امير المؤمنين (ع) پرسيد؛ ضرار گفت: گواهى مى دهم كه در شبى تار او را ديدم كه در محرابش ايستاده و محاسنش را گرفته است و مثل مار گزيده به خود مى پيچد و مانند مصيبت زده گريه مى كند و مى فرمايد: اى دنيا! اى دنيا! از من دور شو؛ آيا خود را به من عرضه مى كنى؟ يا آرزومند منى؟ مباد آن روز [كه مرا بفريبى]، هيهات، ديگرى را بفريب، مرا به تو نيازى نيست، من تو را سه طلاقه كرده ام كه رجوعى در آن نيست، زندگى [در] تو كوتاه است و اهميت تو اندك و اميد به تو حقير. آه از كمى توشه و درازى راه و دورى سفر و عظمت آن جا كه وارد مى شويم. (3)
ميزان الحكمه 4: 6079/91

 

دوستان نظر یادتون نره


Www.Hadith.net/Mobile